Xosé Luís Méndez Ferrín, premio Otero Pedrayo

  • O xurado, reunido hoxe en Ourense, deu a coñecer o fallo deste galardón, que conceden as catro deputacións galegas co apoio da Xunta de Galicia, co que se recoñece neste caso "a traxectoria dun dos grandes intelectuais galegos contemporáneos".

O xurado do Premio Otero Pedrayo 2012 acordou hoxe en Ourense conceder o galardón desta edición ao escritor Xosé Luís Méndez Ferrín. A proposta, realizada polo presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, foi referendada por maioría e destaca a obra deste intelectual galego, culta e con vocación universalista, que incorpora diferentes tradicións e bebe en fontes varias: dende a canteira popular aos modelos clásicos e as vangardas. O xurado subliña que Méndez Ferrín, ao longo da súa rica biografía literaria, destacou como poeta, narrador, novelista e ensaísta, e ten demostrado rigor e compromiso abondo para iluminar unha paisaxe propia e fermosa, múltiple e posta ao día.

A proposta de Manuel Baltar para a candidatura ao premio argumenta que a de Ferrín é unha vida "ateigada de renuncias persoais e de decisións tomadas mesmo contra a propia estabilidade do seu entorno emocional máis inmediato por mor dun compromiso persoal, intelectual, político e social co seu pobo nuns tempos nos que a loita pola democracia e pola liberdade levaban emparellados tantos custes persoais".

Entre os datos que avalan o merecemento ao premio destaca o xurado as achegas de Méndez Ferrín nos eidos da docencia, da literatura, do xornalismo, na difusión exterior da literatura galega (foi candidato ao Nobel pola literatura galega), e no eido da política e do seu compromiso coa clase traballadora.

O Premio Otero Pedrayo é un premio honorífico que conceden dende 1977 as deputacións provinciais de Galicia, co apoio da Xunta de Galicia. O premio e de carácter rotatorio e na súa edición de 2012 correspondeulle a súa organización á Deputación de Ourense. O xurado deste ano estivo integrado por representantes da Xunta e Galicia, das catro deputacións galegas, das tres universidades galegas, un representante da RAG, outro do Instituto Padre Sarmiento, ademais de cinco persoas independentes designadas pola Xunta, de solvencia científica e literaria.

O Observatorio Económico Ourensán reflicte que a comarca da Limia destaca pola súa resistencia á crise

  • Os datos desta comarca, presentados hoxe pola Deputación de Ourense, sinalan que é unha das cabeceiras comarcais que conserva máis afiliados á Seguridade Social desde o inicio da crise.

O presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, e o xerente do Instituto Ourensán de Desenvolvemento Económico (Inorde), José Manuel Rodríguez, acompañados polo alcalde de Xinzo de Limia, Antonio Pérez, presentaron hoxe no salón de plenos do Concello de Xinzo o Observatorio Económico Ourensán da Comarca da Limia, que abrangue os concellos de Xinzo de Limia, Vilar de Santos, Vilar de Barrio, Trasmiras, Sarreaus, Sandiás, Rairiz de Veiga, Porqueira, Calvos de Randín, Os Blancos e Baltar.

As conclusións máis destacadas do informe reflicten que, a diferenza do que está a acontecer no conxunto da provincia, na comarca da Limia non se recrudeceu a crise económica no último ano. Os efectos téñense suavizado desde finais de 2011, despois de ser unha das comarcas ourensás máis golpeadas pola crise durante os tres primeiros anos.

A Limia comparte con outra comarca transfronteiriza, Verín, esta inversión e esta melloría con respecto da situación xeral da provincia. A perda neta de centros de traballo limítase a 38 desde o comezo da crise, e só sufriu unha perda neta (diferenza entre aperturas e peches) de 38 centros de traballo desde o ano 2007. Pasou de contabilizar 1.485 a 1.447, polo que a súa contribución sobre o total de centros de traballo existentes na provincia de Ourense mantense intacta por enriba do 6%.

Esa redución de centros de traballo equivale a unha perda do 2,6% do total, moi inferior ás variacións negativas do Ribeiro (-4,5%), da Baixa Limia (-5,1%), de Valdeorras (-5,1%), de Viana (-5,3%), de Terra de Celanova (-7,7%) e de Terra de Caldelas (-10%).

Entre as cabeceiras de comarca, Xinzo de Limia ofrece a terceira mellor evolución. En tempos de crise logrou aumentar en 48 o seu censo de unidades locais, ao pasar de 902 a 950. Neste ranking só estivo por debaixo de Verín (cun aumento de 68) e de Allariz (55). E no total dos 92 concellos da provincia, Xinzo de Limia marcou o 18º maior aumento porcentual, cifrado no 5,3%.

Sen embargo, en canto á evolución dos centros de traballo nas zonas rurais a comarca da Limia é a que ten máis concellos con maior perda de unidades locais en porcentaxe. Sete municipios limiaos figuran nesa relación -Porqueira, Sandiás, Rairiz de Veiga, Os Blancos, Vilar de Barrio, Vilar de Santos e Trasmiras-, con diminucións que varía entre o 13% e o 24%.

Seguridade Social

No último ano, A Limia foi a cuarta comarca ourensá con mellor comportamento das afiliacións á Seguridade Social. En taxa interanual diminuiron o 2,5%, medio punto porcentual por debaixo da media da provincia e tres décimas por debaixo da media galega. No caso concreto da cabeceira de comarca, Xinzo de Limia comparte con Allariz a mellor serie entre as doce capitais comarcais. No último ano a perda de afiliados en Xinzo limitouse ao 1,2% e no período 2008-2012 ao 2,8%, cando as reducións medias da provincia acadaron o 3% e o 7%, respectivamente, e as de Galicia o 2,8% e o 8,2%.

Entre os 92 concellos ourensáns, só nove presentan desde o comezo da crise mellor evolución das afiliacións que Xinzo de Limia. E dous municipios da comarca, Calvos de Randín e Sandiás, son dous dos oito únicos concellos da provincia onde aumentou o número de afiliados no último ano. En Calvos de Randín subiron un 2,5%, só por detrás do 4,9% logrado por A Mezquita, e en Sandiás aumentaron un 0,3%. No lado oposto, tres municipios da Limia -Porqueira, Os Blancos e Sarreaus- figuran entre os dez da provincia con peor comportamento das afiliacións entre 2008 e 2012.

Paro

Nos tres primeiros anos da crise, A Limia sempre repetiu como unha das tres comarcas ourensás con maior aumento porcentual de parados. Sen embargo, no último ano logrou suavizar os efectos que a crise provoca sobre o mercado laboral, ata situarse como unha das cinco comarcas con mellor evolución desta temida estatística.

Só A Baixa Limia, Verín, O Ribeiro e Allariz-Maceda presentan mellor serie interanual do paro que A Limia. Aínda así, esta comarca sufriu un repunte do 9,5%, case dous puntos menos que a media provincial e un punto menos que a media galega. Xinzo de Limia é a quinta cabeceira comarcal con menor crecemento do paro no último ano. O seu rexistro do 9,1% de aumento só se viu rebaixado en Bande, Verín, Allariz e Ribadavia.

Calvos de Randín e Vilar de Barrio destacan entre os concellos ourensáns con baixada do paro interanual. No último ano, a taxa de variación do paro só baixou en once municipios da provincia, e dous deles pertenecen á comarca da Limia. Calvos de Randín marcou a quinta maior baixada (-4,4%) e Vilar de Barrio a sexta (-3,8%).

O caso de Vilar de Barrio resulta aínda máis salientable, xa que é un dos tres únicos concellos ourensáns que asinan diminución do paro desde o inicio da crise. Así, no período 2008-2012 logrou unha redución do 23,2%, só por detrás do 37,5% marcado pola Teixeira.

Sectores manufactureiros de tecnoloxía

O Observatorio Económico Ourensán detalla que a comarca da Limia presenta o quinto maior índice de especialización da provincia nos sectores manufactureiros de tecnoloxía alta (inclúen a fabricación de produtos farmacéuticos e a fabricación de produtos informáticos, electrónicos e ópticos). En proporción sobre ás afiliacións totais, o seu nivel de especialización é comparable ao da comarca de Ourense e está por debaixo dos de Allariz-Maceda, A Baixa Limia e Terra de Celanova.

Con todo, o peso relativo é feble, o paro medra e as afiliacións diminúen neste sector. A Limia é a cuarta comarca con maior incremento do paro nos sectores de alta tecnoloxía, ao crecer un 45% no período 2009-2012 e un 20,8% na comparativa 2011-2012. Pola súa banda, as afiliacións caeron un 8,6% no último ano, estatística que só empeora en Valdeorras (-16,1%) e na Baixa Limia (-16%).

Ademais, A Limia ten un reducido peso relativo sobre o conxunto provincial dos sectores tecnolóxicos. Só achega o 3,1% deste emprego especializado (pouco máis dun centenar de postos de traballo), cando a súa ponderación tería que ser xustamente o dobre, si se ten en conta a súa achega (6%) sobre o total de afiliados da provincia.

Manuel Baltar presentou na Secretaría Xeral da Deputación de Ourense as súas declaracións de bens e actividades

O presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, presentou esta mañá na Secretaría Xeral da institución provincial as súas declaracións de bens e actividades, onde figuran os seus datos patrimoniais, fiscais e económicos. Esta é a primeira vez que un presidente desta institución provincial fai publica a súa situación patrimonial, fiscal e económica, á que engade documentos nos que da conta da súa declaración do IRPF 2011; copia da súa última nómina (correspondente ao mes de febreiro de 2013); acreditación documental do que percibe mensualmente en concepto de trienios como funcionario da Xunta de Galicia, e unha declaración complementaria na que detalla aspectos económicos de carácter persoal.

Deputación de Ourense e Sogama asinan un convenio para fomentar a compostaxe doméstica

  • O acordo, asinado entre o presidente provincial, Manuel Baltar, e o presidente de Sogama, Luis Lamas, permitirá desenvolver en municipios da provincia de Ourense un programa de autocompostaxe.

  • A Deputación de Ourense, pioneira en iniciativas medioambientais, prevé estender esta práctica aos 47 concellos da provincia que delegaron na institución provincial a recollida de residuos sólidos urbanos.

O presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, e o presidente de Sogama, Luís Lamas, formalizaron esta mañá na institución provincial ourensá un convenio de colaboración en materia de compostaxe doméstica ao que se adscribirán nove municipios da provincia incorporados dende o ano 2010 aos acordos de cooperación para a xestión delegada do servizo de recollida de residuos urbanos.

Ambas entidades contan xa cunha longa traxectoria no ámbito da autocompostaxe. Non en van, o ente provincial incorporou ao seu programa, fai aproximadamente tres anos, a 47 municipios nos que se encarga da recollida de lixo. O éxito alcanzado apoia a estensión deste servizo a novos concellos na mesma situación que os anteriores, os cales se beneficiarán das vantaxes ambientais, económicas e sociais que trae consigo a compostaxe caseira.

A reciclaxe da materia orgánica en orixe, ademais de dar como resultado un abono natural de excelentes propiedades fertilizantes para o solo (xardíns, hortas e terras de cultivo), permite diminuír a frecuencia de recollida do contedor convencional, entregando menos toneladas de lixo a Sogama e, polo tanto, reducindo o importe da factura a pagar a esta entidade pública. Tamén, dende a perspectiva social, evítanse os continuos desprazamentos que a poboación do rural, polo xeral envellecida, debe realizar aos contedores, pechando así o ciclo de aproveitamento dos restos orgánicos nos propios fogares.

Pero o programa, máis aló de contemplar o reparto de composteiros, reforzarase cunha ambiciosa campaña educativa e de formación ambiental para que os usuarios poidan levar a cabo a súa tarefa, desenvolvendo a técnica de fabricación de compost de forma axeitada e controlando todos os factores que poden incidir no resultado final.

Dotación orzamentaria e competencias

A iniciativa, dotada con 25.000 euros, será financiada a partes iguais pola Deputación de Ourense e Sogama, encargándose esta última da edición de material didáctico e divulgativo. Pola súa banda, o ente provincial responsabilizarase do control do desenvolvemento da campaña, asumindo a dirección e supervisión dos traballos realizados, participando nos labores de comunicación orientados aos representantes políticos e técnicos dos concellos participantes e supervisando os contidos a difundir nas correspondentes xornadas formativas.

Tamén asumirá o seguimento, xa que persoal especializado será o encargado de visitar casa por casa para comprobar o labor dos participantes, resolver dúbidas e corrixir erros. Esta tarefa considérase esencial de cara a alcanzar o obxectivo da actuación, que non é outro que o de obter un compost de calidade que cumpra con todos os parámetros recollidos pola normativa vixente para ser aplicado na agricultura con absolutas garantías.

Pola experiencia acumulada, confíase en que o proxecto teña unha boa acollida, toda vez que se trata de recuperar unha práctica tradicional en Galicia como é a separación dos materiais orgánicos para alimento do gando e/ou fabricación de compost. En todo caso, o proceso modernízase coa dotación duns recipientes axeitados que permiten unha operación máis hixiénica e controlada.

Dende o ano 2010, unha trintena de concellos de distintos puntos de Galicia adscribíronse ao programa de compostaxe doméstica impulsado por Sogama. O éxito alcanzado orixinou que algúns deles planeen estendelo a máis vivendas e outros soliciten adherirse ao mesmo. O fin: unha xestión máis eficiente dos residuos urbanos, pero co menor custo posible.